سلامی چو بوی خوش بهاران

انشاالله  همه شما دوستان خوبم سر حال و قبراق باشید و از زندگی تان نهایت لذت رو برده و امیدوارم که نوشته های من باب طبع تان قرار گیرد  

عزیز من ! اگر قرار دیگری هم بدهی باز هم خواهم آمد

عزیز من ! اگر قرار ملاقات را فراموش کنی من فراموش نخوام کرد

عزیز من ! اگر از من رو برگردانی باز هم خواهم آمد

عزیز من ! اگر بهار را فراموش کنی من بوی  تو را از گل یاس خواهم گرفت

عزیز من !  اگر چه نیستی ولی تو را در میان گلها جستجو خواهم کرد

عزیز من ! اگر نیمه شب ها از آفتاب و مهتاب و ستاره خبری نباشد باز هم سراغ تو را از کرم شبتاب خواهم گرفت  

عزیز من ! شب های تاریک بر پشت پنجره رویا ها خواهم ایستاد تو همچون ستاره ای پر فروغ و درخشان  از دور دست ها صدایم کن که صدای تو ار هر صدایی دلنشین تر است

عزیز من ! اگر گل نیستی خار مباش

عزیز من ! همچون گل همیشه بهار باش . از خزان سخن مگوی که سخن گفتن از خزان و جدایی تنم را می لرزاند

عزیز من ! همچون خورشیدی لبخند زنان از پشت ابر های غمبار طلوع کن و گرمای زندگی خویش را بر من و افق های سرد و برفی من بگستران . همچون نسیم پاک و حیات بخش خویش در روزنه های شش های غبار گرفته ام آهنگ زندگی دیگری را به صدا در آور

عزیز من ! همچون شبنم سحرگاهی در نیم روشن شفق بر گونه ام بنشین و دست نوازشگرت را بر صورت زرد و بیمار گونه من بکش که نوازشگر خوبی هستی بر من بتاب و بتاب که نیازمند تابش تو هستم ای آرام جانم ای که در عمق نگاهت عالمی از نا گفتنی هاست

عزیز من ! اگر تو غروب کنی من طلوع خواهم کرد اگر چون چشمه ای خروشان جاری شوی و بروی من چون ماهیان مضطرب همراه امواجت خواهم آمد . تا به سوی دشت های بی کرانگی پیش برویم و به ساحل آرامش برسیم

اگر برای من سبز شوی در تو آب خواهم شد .

 اگر بر سرم سایه بگسترانی ستارگان همیشگی شبهای تو خواهم شد .   

اگر با دستانت مرا از افتادن نجات دهی پای تو خواهم بود  .

اگر در ابر های دلت  به خاطر من آذرخشی بزند من سیلاب اشکهای تو خواهم شد

و اگر باران اندوه از مژگانت فرو ریزد من بستر سیلاب اشکهایت خواهم شد

اگر به روی زندگی و خوبی ها لبخند بزنی از نسیم خنده ات بر همه کویر ها و شوره زاران زنبق و یاسمن و عطر اقاقی را خواهم پراکند

بتاب بر سرزمین من ببار بر کویر دلم بیفروز چراغ دلم . وسوسه و تردید را بسوزان .

نزار غریبه باشم همرنگ سایه ها شم  دل مرده و پریشان  بمونم بی برگ و پر بهانه شوم و در خلوتی سرشار از سکوتی مرگبار به آرامی جان بسپارم

به امید روزهای سبز بهاری