سلام به همه شما همراهان عزیزم . امیدوارم حال همگی خوب باشد من به شما دوستان خوبم افتخار می کنم و به خود می نازم که دوستان گلی مثل شما دارم که همیشه منو شرمنده مهر و محبتتان می کنید . روز هاي خوبي را برايتان آرزو مي كنم .
وقتی این مطلب را خواندم به دلم نشست گفتم عینا اینجا بیاورم شاید به دل دوستان عزیز نیز بنشیند .وقتي ميخواهم براي تو بنويسم، دوست دارم از هر آنچه در طبيعت است كمك بگيرم ازيك گل سرخ تنها در بيشهاي بي نشان از كبوتري كه در ابرها لانه دارد، از چشمهاي زلال،آنقدر زلال كه انسان حيفش آيد قطرهاي از آن بنوشد، از شاپركي كه صداي خود را صيقلداده، از پروانهاي كه هر روز زيباتر ميشود و از كوهي كه هيچ پايي به قلهاش نرسيده، ازدريايي كه هيچ دستي كاكل موجهايش را لمس نكرده است. از قصهاي كه هيچ گوشي نشنيده است از شعري كه هيچ شاعري نسروده و از تصويري كههيچ نقاشي آنرا نكشيده است. وقتي كه ميخواهم براي تو بنويسم دوست دارم از هر چه دركائنات است كمك بگيرم. دوست دارم ستارهها را آب كنم و به جاي جوهر در قلمم بريزم تاكلمههايم نوراني شوند.دوست دارم در خلوتترين نقطهي ماه بنشينم و حرف دلم را براي تو بنويسيم.دلم نميخواهد هيچكس حتي فرشتههايي كه در دو طرف شانهام زندگي ميكنند حرفهايمرا بشنود.من تو را در همه ي كاشهايم ميبينم تو را در همه دلواپسيها و دلشورههايم در اشكها وشاديهاي كودكانهام، در حسرتها و آهها و در سوز و گدازهايم ميبينم.من هر دري را به اميد آمدن تو باز ميكنم و هر دفترچهاي را به اميد خواندن نام تو ورقميزنم. من در ترنّم هر نغمه و آهنگي تو را ميجويم و با گل و نسيم و گلاب از تو ميگويم. با كلمهها نميتوانم با تو حرف بزنم. كاش حرفهاي ساكتم را ميشنيدي، حرفهايي كه درچشمهايم زندگي ميكنند. حرفهايي كه هيچگاه نتوانستهام بر زبان بياورم.به آويشن و سوسن و شبنم قسم اين حرفها سالهاست كه منتظرند تا به تو برسند. ميخواهمبرايت آسماني بسازم و خورشيدي كه هيچگاه غروب نكند. ميخواهم برايت كهكشاني بسازم كه پاي هيچ فرشتهاي به آنجا نرسيده باشد ميخواهم برايت زميني ديگر بيافرينم وپرندگاني ديگر و گلها و جنگلي تازه و دريايي تازهتر. ميخواهم قلبم شعلهاي آبي و گيراباشد و من در پرتو آن تا روز قيامت بسوزم و بگويم يا الله مرا درياب. ( از وبلاگ نسیم زندگی )
به اميد روزهاي سبز بهاري
سلام برهمه بندگان خوب خدا
من دوست دارم كه افق هاي ذهن آدم ها باز و رو به آينده اي درخشان دوخته شود .
من دوست دارم مهرباني و گذشت توام با درك عميق از انسانيت و زندگي بر همه رفتارها حكمفرما باشد .
من دوست دارم همه انسانها راه روشن زندگي را دريابند و از توانمنديهاي روح و استعداد خود بي خبر نمانند و جامعه نيز راه موفقيت آنان را هموار كند .
من دوست دارم همه آدم ها خدا را در كنار خود مانند دستي گرم و نوازشگر حس كنند و از عظمت بيكرانه اي كه آنان را احاطه كرده غافل نباشند و از اين نيروهاي بيكران بهره مند گردند .
من دوست دارم همه به دامن طبيعت برگردند و با گل ها و شكوفه ها و طراوت و تازگي و زيبايي هاي شگفت انگيز طبيعت سرشار از راز و رمز همدم شوند و زبان بنفشه ها و آبشار ها و شاخساران پر ميوه را دريابند .
من دوست دارم روزي فرا رسد كه ثروتمندان درهاي خود را به روي فقرا بگشايند و بينوايان را هم گاه گاهي بر سر سفره خويش بنشانند .
من دوست دارم روابط خانوادگي به دلچسب ترين فضاي نشاط انگيز زندگي تبديل گردد
من دوست دارم زن و شوهر ، همسر خويش را از نگاه چشم او بنگرد و هميشه به قياس به نفسي عميق ، احساسات او را دريابد تا او نيز احساسات او را در يابد و ترك خودبيني و خود پرستي بهترين راه رسيدن به خواسته هاي واقعي است و تاكيد بر خودخواهي ها و توقعات زياد نا معقول در واقع محروميت از آنان را در پي دارد .
من دوست دارم مطالعه يك سرگرمي لذت بخش زندگي همه تلقي شود و همه همانطور كه فيلم مي بينند و غذا مي خورند ، مطالعه و انديشه را كاري حياتي و نيرو بخش تلقي كنند
من دوست دارم در همه تنگناها حضور خدا را در زندگي حس كنم و هميشه خود را مديون خدا بدانم و نه اين كه خدا را به تنبلي در كمك به من متهم نمايم كه بد گماني به خدا و تصورات كودكانه در باره خدا خود گناهي نا بخشودني و سر چشمه همه تنبلي ها ي آدميان و كفران و طغيان آنان است .
من دوست دارم در هيچ جا هيچ فردي ، با خشم و غضب به گلهاي باغ زندگي يعني انسانهاي ديگر نگاه نكند و اين گلها را پايمال و لجن مال ننمايد طبق حديث پيامبر ، مردم همه نهال هاي باغ خداونديند خلق همه يكسره نهال باغ خداونديدند هيچ از اين باغ نه بشكن نه بركن . اينها شاخه اي از درخت آرزوهايم بود كه براي شما تقديم كردم .
زيباترين برگ گل سرخ تقديم شما دوستان عزيز .
به اميد روزهاي سبز بهاري
براي نمايش بهتر وبلاگ لطفا از اينترنت اكسپلورر استفاده نمایید...
ياس بوي مهرباني مي دهد
بوی یار آسمانی می دهد...........
من از قبيله ي گمشدگانم...
الهی راز دل با تو چه گویم که تو خود راز دلی...
دانه و لانه و بال و پرو پرواز دلی...
امشب اي ماه به درد دل من تسکيني.....
آخر اي ماه تو هم درد من مسکيني...
مي نويسم يادگاري تا بماند روزگاري ... گر نبودم روزگاري اين بماند يادگاري........
اين روزها كه مي گذرد دیگر نه این روزها آن روزهاست و نه من آنم که بودم...
بگذار ساده تر بگویم...
روز ها میگذرند لحظه ها از پی هم میتازند
و گذشت ایام , چون چروکی است که برچهره من میماند...
روزها میگذرند , که سکوتی ممتد برلبم میرقصد...
قصه هایی که ز دل می آیند زیرسنگینی این بارسکوت بی صدا میمیرند...
حقیقتا دل انسان كويري آسماني است و به همين جهت به خدا نزديكتر است ، ايمان ناب را نه عبوس و ظاهر بين ، كه ژرف و عرفاني ، در متن جان خود جا داده است...
كوير صبور است و بي ادعا ، اميدوار و پر تلاش ؛ همه شبهايش شب قدر است
و همه روزهايش سر شار از تلاش و ناآرامي در جستجوي آرامش پايدار...
خدايا ! بيدارم کن، بال پروازم بخش......
