دارم هی پا به پای نرفتن صبوری می کنم

صبوری می کنم تا تمام کلمات عاقل شوند

صبوری می کنم تا ترنم نام تو در ترانه کامل تر شود

صبوری می کنم تا طلوع تبسم ، تا سهم سایه ، تا سراغ همسایه

صبوری می کنم تا مدار ، مدارا ، مرگ

تا مرگ خسته از دق الباب نوبتم

آهسته زیر لب . . . چیزی ، حرفی ، سحنی بگوید

.

.

صبوری می کنم

صبوری می کنم

......

چـــه می‌شــود کــه شــوم کبوتـر حرمــت که آشیانه کنم به سـایه کرمـت

به خیال خام خود آمده بودم كه بي نيازي را بياموزم و دلبستگي به نيازها را آموختم

اما ......

اما دلبستگي ها مزيد نياز هايم شد ........

الهی ! رسالت خود بودن را به من بیاموز تا دلم تجلی گاه حضور عاشقانه تو باشد ....

من در این گوشه غربت چقدر جا مانده ام ....

 عطر حضورت و حدیث دل سپردنم آرزوست

الهی ! رهاییم بخش از هر آنچه که در آن دلبستگی غیر تو باشد

سلام دوستان !

مي گويند براي خدا چه فرق مي كند كه ما نماز را به فارسي بخوانيم يا به عربي ، رو به خانه كعبه بخوانيم يا رو به بيت المقدس، براي خدا چه فرق مي كند كه ما غسل كنيم يا حمام كنيم يا شنا كنيم . در وضو روي ناخن هايمان لاك باشد يا نباشد، يا نماز صبح را دو ركعت بخوانيم يا عشقمان بكشد دويست ركعت بخوانيم و خلاصه اصلا خود نماز و عبادت و دينداري و بي ديني ما چه سود و زياني به حال خدا دارد . تازه اگر عبادات ما و كفر و ايمان ما براي خدا فرق بكند و تاثيري داشته باشد مثلا خدا از عبادات ما خوشحال و از كارهاي بد ما ناراحت و غمگين شود آيا چنين خدايي تحت تاثير كارهاي ما قرار نمي گيرد و متحول نمي شود و اگر متحول شود اين ما هستيم كه نياز آن خداي خيالي را رفع مي كنيم . در حالي كه خداي واقعي آن خداي بي نياز بزرگ كه خداي همه پيامبران است هيچ سود و زياني از كارهاي ما نمي برد بلكه نماز و عبادت و احكام و آداب ديني را به عنوان غذايي براي سير كردن جانمان و آب زلال گوارايي براي فرو نشاندن عطش جسم و جان هستي مان طراحي كرده است . همه آداب ديني و احكام الهي داراي فلسفه و علل و فوايد و ثمرات بسيار متنوع و گسترده و حكيمانه اي هستند . اما اينكه انتظار داشته باشيم همه احكام و سنن اصيل ديني توسط پزشكان و روان پزشكان به اثبات علمي برسد بعد به آنها عمل كنيم انتظار كاملا نا به جايي است . براي اينكه پيامبران پزشكان جان و راهنماي سفر به سوي جانان هستند و همه پزشكان و روان پزشكان نيازمند الطاف و عنايات انبيايند و البته پيامبران هم به پزشكان احترام مي گذاشتند و هرگاه بيمار مي شدند به  طبيبان مراجعه مي كردند . لازم نيست عبادات و اعمال مذهبي ما و درستكاري و پاك دامني ما سودي به حال خدا داشته باشد كه اگر سودي داشت جاي اعتراض بود . بلكه همه آداب و احكام و اخلاق ديني بر اساس مصالح و مفاسد واقعي و آثار و ثمرات و نتايج و ضر و زيانهاي واقعي و موجود در پيرامون ما طراحي و تنظيم گشته و توسط انبياء به ما ابلاغ مي گردد نه آنكه اين دستورات و احكام صرفا تعاليمي تو خالي و بي معنا و بي حكمت و زورگويانه و خودخواهانه و بي فايده به حال مردم باشد . مثلا نماز تمركز فكري و صفاي باطني و آرامش معنوي ما را تقويت مي كند و وضو طهارت باطني به دنبال دارد و غسل ترشحات پوستي و آلودگي هاي جسماني و حالات نتفر آور دروني را تطهير مي كند . و روزه ، اراده و همت و قدرت كنترل غرايز و نفسانيات را تقويت مي كند و جهاد مايه صلابت و عزت و اقتدار در برابر دشمنان ياغي است و امر به معروف عامل تاثير گذاري انسانهاي موفق و كار آمد بر ديگران به منظور حفظ و تقويت سلامت رواني و معنوي و رشد و پويايي و موفقيت ديگران است .

....

پ . ن :

از اينكه به روز كردن وبلاگ به تاخير افتاد عذر خواهي مي كنم

دلنوشت :

آهسته با تو می گویم

خدایا !

متبرکم گردان ...

تا هر روز از زندگی‌ام .......

پیشکش عشقی به تو باشد .....

باشد که تو ....

همراه نادیده من !

در تمامی جاده‌های زندگی در کنارم باشی .......

خدايا ! مي دانم كه به حرفهاي دل من گوش مي كني ...

اما افسوس كه واژه ها تا بخواهند از اقليم دلم به قلم جاري شوند از كار مي ماند و در پيشگاه كرم تو و الطاف خاص تو زبان و بيان و فكر و قلم از ابراز وجود شرمسار مي گردد ........

خدايا ! خلوت دلم را با رايحه اي از عشق خود معطر ساز !