به نام خدای خوبیها
پاييز مهربان !
آواز هاي رنگي خود را ز سر بخوان !
با برگهاي قهوه اي و سرخ و زرد خويش
نقش هزار پرده اي از يادها بكش
لختي درنگ كن !
از سطر سطر دفتر يادم عبور كن !
با من خاطره ها را مرور كن !
تو يادگار عمر به تاراج رفته اي
در روزهاي خاطره انگيزت
پيچيده عطر كودكي و نوجواني ام
من دكمه هاي لباسم را
با دستهاي مهر تو مي بندم
در كوچه هاي خاطره انگيزت
دنبال عمر گمشده ام مي گردم
گلدان شعمداني و ياسم را
با قطره هاي مهر تو ... آب مي دهم
با من بمان ! با من بمان !
از كه بود نمي دانم هر چه بود، دلنشين بود و حرف دل بيقرار من...
كلام دل :
*_ الذين آمنوا و تطمئن قلوبهم بذكرالله الا بذكرالله تطمئن القلوب...
آنها كه به خدا ايمان آورده و دل هاي شان به ياد خدا آرام مي گيرد، آگاه شويد كه تنها ياد خدا آرام بخش دل هاست... (رعد/28)
اين روزها جور دیگری خدایم را تمنا می کنم...
*_ دكتر شريعتي مي گويد:
!. ساعت ها را به بیداری بگذرانیم که سالها به اجبار خواهیم خفت...
!!. ستایشگر معلمی هستم که اندیشیدن را به من بیاموزد نه اندیشه ها را...
!!!. تنهایی ، آرامگاه جاوید من است ... و درد و سکوت ، همنشین تنهایی من !
*_ کسی پاسخم را نداد .... اما انگار چشمانم منتظر دیدار کسی بود...
با صداي خش خش برگها كه زير پاي رهگذران جان مي سپارند...
دلتنگ قاصدکهايي مي شوم كه وقتي عاشق مي شوند خود را به دست باد مي سپارند...
اما...!!! وای بر آن روزی که باد عاشق شود........
*_ گاهي اوقات دلم مي خواهد براي آدمهايي كه در گذشته ام جاري بوده اند دلم تنگ نشود و فاصله اي داشته باشم با خود و ميان آنها...
اما داشتن اين حس برايم سخت است ... سخت ... و دل آزرده مي شوم از اين حس !!
برايم حتي ناراحت كننده است كه گاهي دلم مي خواهد اصلا دلتنگ شان نشوم ... حتی آنها که بارها و بارها خود را تکرار کرده اند ... می دانم اگر رد پایشان عمیق بود می ماندند !
*_ لبريز از گفتنم ولي در هيچ سويم جز تو محرمي نيست خدايا !!
مي روم پيدا كنم خداي خودم را ... خدايي که در اين نزديکي ست...
روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران
تا از دلم بشویی غمهای روزگاران
براي نمايش بهتر وبلاگ لطفا از اينترنت اكسپلورر استفاده نمایید...
.
.
.
دوستان عزیز توصیه می کنم پست حرفهای خودمانی !!! را حتما بخونید و سوالهایی که ذهن شما رو به خود مشغول کرده و مکررا ازمن پرسیده می شود پاسخ را دریابید...
http://www.shabnam.blogfa.com/post-150.aspx
.
.
.
ياس بوي مهرباني مي دهد
بوی یار آسمانی می دهد...........
.
هر کي خوابه خوش به حالش...
ما به بيداري دچاريم...
باشد که باز بینم دیدار آشنا را !!!!
من از قبيله ي گمشدگانم...
الهی راز دل با تو چه گویم که تو خود راز دلی...
دانه و لانه و بال و پرو پرواز دلی...
امشب اي ماه به درد دل من تسکيني.....
آخر اي ماه تو هم درد من مسکيني...
مي نويسم يادگاري تا بماند روزگاري ... گر نبودم روزگاري اين بماند يادگاري........
حرفهايي دارم براي آنهايي كه مرا مي خوانند...
نشاني ام رد پايي ست بر ساحل دريا...
حاضريد كمي باهم كنار ساحل قدم بزنيم !؟
گاهي سكوت بر سرزمين دلم سايه مي افكند تو دلگير نشو اگر تلخ مي شوم گاهي...
مرا تحمل کن !!
گاهي سكوتم را مزمزه كن...
این روزها آدمِ سکوتم و سکون....
سکوتم چه پریشان است این روزها...
سكوت نمناكم را به نظاره بنشین مرا از من جدا كن...
اگر رفتم تو يادم كن...
گاهی تجربه بودن در شبنم سحرگاهي را زیر لب مزمزه كن...
اين روزها كه مي گذرد دیگر نه این روزها آن روزهاست و نه من آنم که بودم...
بگذار ساده تر بگویم...
روز ها میگذرند لحظه ها از پی هم میتازند
و گذشت ایام , چون چروکی است که برچهره من میماند...
روزها میگذرند , که سکوتی ممتد برلبم میرقصد...
قصه هایی که ز دل می آیند زیرسنگینی این بارسکوت بی صدا میمیرند...
حقیقتا دل انسان كويري آسماني است و به همين جهت به خدا نزديكتر است ، ايمان ناب را نه عبوس و ظاهر بين ، كه ژرف و عرفاني ، در متن جان خود جا داده است...
كوير صبور است و بي ادعا ، اميدوار و پر تلاش ؛ همه شبهايش شب قدر است
و همه روزهايش سر شار از تلاش و ناآرامي در جستجوي آرامش پايدار...
تو بگووووووووو !!
مرا سفر به کجا می برد ؟
کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند...
کجاست جای رسیدن ...؟
.
آه ...! از دل بی تابم که...
حلقه ای بر گردنم افکنده دوست
می برد هر جا که خاطر خواه اوست........
خدايا ! بيدارم کن، بال پروازم بخش......
اين هم دسته گل تقديم شما
