حرف زدن  آسان است و سكوت سخت ... يا با اين و آن حرف مي زني يا در ميان انبوده صداهاي پيرامون  ...

از كوچه و محله و خانه تا راديو و تلويزيون و اينترنت غرق مي شوي . گاهي از حرف زدن خسته مي شوي يا كم مي آوري و مجبور مي شوي سكوت احتيار كني ولي اين سكوت از ناچاري است .

گاهي در هياهوي جمعيت گم مي شوي ولي صداهاي بيرون را نمي شنوي ، چون صداهاي بلند تري از درون ، ذهن و فكر تو را به خود مشغول ساخته است .

شايد بتواني از سر و صداها دور شوي و به جاي ساكت و خلوت بروي گوشه خانه اي بخزي يا به لب دريا بروي يا در ميان دشت بي انتهايي گم شوي .

آنگاه كه صداهاي بيرون خاموش مي شود شروع مي كني به آهنگ زدن دروني و در دنياي كلمات پر سر و صداي درون خود فرو مي روي .

هياهويي بزرگتر از هياهوي جمعيت در اينجا به گوش مي رسد و هزار گونه آهنگ با هزار پيام از هزار سو  ... باز هم در ميان انبوه نغمه ها و نداها و آهنگ ها و حرف ها غوطه مي خوري .

چگونه مي تواني اين همه صدا را خاموش كني  ....  چگونه مي توان سكوت كرد در ميان اين همه غوغا و فرياد از درون و بيرون ؟

چگونه مي توان روحي نا آرام و زخمي را ساكت كرد ؟  ...

سكوت سخت است خلوتي كه در آن هيچ صدايي به گوش نرسد و همه فرياد هاي دروني خاموش گردد . اما فريادهاي بيروني قطع شدني نيست ؛

این دهان بســتی دهانی باز شد

تا خورنده ی لقمه های راز شد

 خيلي ها ساكتند اما صامت نيستند و با خود كلنجار مي روند يا گفتارهاي ذهني پريشان  سرگردان و بيمارشان مي سازد . صداي كينه ها و عشق ها . صداي قهرها و آشتي ها .....  بايد با خود آرام باشيم و فرصتي بدهيم براي شنيدن سخناني از فراسوي ذهن و خيال . كمي به نغمه هاي دل گوش دهيم . همان كه بر دل ما از يار مي خواند و در گوشمان رازهاي بسيار ساز مي كند .

كيست در گوش كه او مي شنود آوازم            يا كدامين كه سخن  مي نهد اندر دهنم

وقتي زبانت خاموش است  و ذهنت آرام ، مي تواني آگاهي خود را معطوف كني به سخن گويان آسماني . نغمه ها و رازها و آهنگ ها و نواهاي شور انگيزي چون آبشاري از نور بر سنگهاي دل فرو خواهد ريخت . آيا بر خلاف سرعت و عجله اي كه در حرف زدن داريم بهتر نيست كمي خاموشي و سكوت انديشمندانه را تمرين كنيم ؟

ــــــــــــــــــــــ ،،،،،،، ــــــــــــــــــــــ

بر لبش قفل است و در دل رازها

لب خموش و دل پر از آوازها

عارفان كه جام حق نوشيده اند

رازها دانسته و پوشيده اند

هر كه را اسرار حق آموختند

مهر كردند و زبانش دوختند