دارم هی پا به پای نرفتن صبوری می کنم
صبوری می کنم تا تمام کلمات عاقل شوند
صبوری می کنم تا ترنم نام تو در ترانه کامل تر شود
صبوری می کنم تا طلوع تبسم ، تا سهم سایه ، تا سراغ همسایه
صبوری می کنم تا مدار ، مدارا ، مرگ
تا مرگ خسته از دق الباب نوبتم
آهسته زیر لب . . . چیزی ، حرفی ، سحنی بگوید
.
.
صبوری می کنم
صبوری می کنم
فكر كنم شعر از شاعر گرانقدر سيد علي صالحي باشد
......
چـــه میشــود کــه شــوم کبوتـر حرمــت که آشیانه کنم به سـایه کرمـت
میلاد مسعود غریب الغرباء امام هشتم ، امام علی بن موسی الرضا علیه السلام بر تمامي عاشقان مبارک باد
شكسته هاي دل :
دلبستگی رنج است .....
و هر چه به چیزها و آدمها دلبسته تر باشیم در رنج تریم .......
دلبستگی چون آب شوریست که هر چه بیشتر بخوریم تشنه تر می شویم
به خیال خام خود آمده بودم كه بي نيازي را بياموزم و دلبستگي به نيازها را آموختم
اما دلبستگي ها مزيد نياز هايم شد ........
الهی ! رسالت خود بودن را به من بیاموز تا دلم تجلی گاه حضور عاشقانه تو باشد ....
من در این گوشه غربت چقدر جا مانده ام ....
عطر حضورت و حدیث دل سپردنم آرزوست
الهی ! رهاییم بخش از هر آنچه که در آن دلبستگی غیر تو باشد
خسته از دل سپردنم .... خسته از تکرار گفتن و شنيدن ....
خدایا خوب می دانم ... می دانم که بهترین پناهگاهم تویی !
حالا خودم را تبعید می کنم و پناه می برم به مخروبه دل بی تابم
اما .....
به زندگی باز می گردم
مرا ببخشید که ................
ابر خاكستري بي باران دلگير است ......
براي نمايش بهتر وبلاگ لطفا از اينترنت اكسپلورر استفاده نمایید...
ياس بوي مهرباني مي دهد
بوی یار آسمانی می دهد...........
من از قبيله ي گمشدگانم...
الهی راز دل با تو چه گویم که تو خود راز دلی...
دانه و لانه و بال و پرو پرواز دلی...
امشب اي ماه به درد دل من تسکيني.....
آخر اي ماه تو هم درد من مسکيني...
مي نويسم يادگاري تا بماند روزگاري ... گر نبودم روزگاري اين بماند يادگاري........
اين روزها كه مي گذرد دیگر نه این روزها آن روزهاست و نه من آنم که بودم...
بگذار ساده تر بگویم...
روز ها میگذرند لحظه ها از پی هم میتازند
و گذشت ایام , چون چروکی است که برچهره من میماند...
روزها میگذرند , که سکوتی ممتد برلبم میرقصد...
قصه هایی که ز دل می آیند زیرسنگینی این بارسکوت بی صدا میمیرند...
حقیقتا دل انسان كويري آسماني است و به همين جهت به خدا نزديكتر است ، ايمان ناب را نه عبوس و ظاهر بين ، كه ژرف و عرفاني ، در متن جان خود جا داده است...
كوير صبور است و بي ادعا ، اميدوار و پر تلاش ؛ همه شبهايش شب قدر است
و همه روزهايش سر شار از تلاش و ناآرامي در جستجوي آرامش پايدار...
خدايا ! بيدارم کن، بال پروازم بخش......
