به نام خداي زيباييها
وقتي شب آرام آرام به خلوت دلت پا مي گذارد...
به درون خود رجوع كن ، به خلوت آرامش بخش ذهنت...
آنجاست که خداوند را خواهی یافت...
به اعماق وجودت بازگرد...
تا در آنجا گنجينه هاي پنهان اسرار الهي را كشف كني......
جلوه هاي سحرآميز وجودش بر تمام ذرات عالم آشناست...
لطافت و مهرباني اش بر كوير خشك دلهاي همگان جاري است...
لطف ازلي است كه به ما توفيق داده همچون ذره اي در ميان درخشش انوار او شناور باشيم...
و چون ستاره اي در منظومه خداوندي محو شده ...
و چون قطره اي در دريايش حل شويم...
و زندگي هديه اي است پر بها و موهبتي آسماني ...
و فرصتي در اختيارمان گذاشته ...
تا شاهد زيبايي هاي بي شمار او و آفريده هايش باشيم ......
تا در ضيافت هستي شركت كنيم.....
بگذار نغمه هاي نيايش تو در شيستان هستي بدرخشد...
و تار و پود وجودت به رقص در آيد...
بگذار خدا حرفهاي دلت را گوش دهد....
بگذار خدا در دلت ظهور كند...
آن وقت همه چيز زيبا مي شود...
زيرا همه چيز سرشار از خداست.....
به اشك هايت اجازه ده جاري شوند...
تا دلت را با قطره قطره ي وجودش زيباترين ترانه هاي هستي را زمزمه كند....
من به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود
فیشته میگوید: «وقتی برای لحظهای به خود میآیم و به درون خود رجوع میكنم، از اعماق جان این ندا را میشنوم كه رسالت تو فقط این نیست كه بدانی و درك كنی بلكه این است كه مطابق درك و دانش خود عمل كنی ... تو فقط برای تأمل نظری اینجا نیامدهای بلكه برای عمل آمدهای؛ فقط عمل تو ارزش تو را تعیین میكند.»
كلام دل :
خدايا مي دانم كه عبادتي ندارم تا احسان ها و الطاف تو را جبران كند......
و مي دانم كه اعمال نيكي هم ندارم تا مرا از خشمت نجات دهد...
ولي اي محبوب مهربان من ! اين را نيز مي دانم كه عفو و بخشش، جود و احسان، لطف و كرم، كار هميشگي و دايمي توست....
دل شكسته اي به آستان ربوبي تو سرتسليم كه حاكي از شرمساري است فرود آورده......
در دل اميد رحمت و مغفرت دارد... كه دست نياز به سوي تو دراز كرده، سخت محتاج ياري است....
او را نديده مگير و از نظر خود دورش مدار ... او را دست خالي و نا اميد بر مگردان....
اي كسي كه دنيا و آخرت از آن اوست !...
بر كسي كه نه دنيا دارد نه آخرت رحم كن....
براي نمايش بهتر وبلاگ لطفا از اينترنت اكسپلورر استفاده نمایید...
.
.
.
دوستان عزیز توصیه می کنم پست حرفهای خودمانی !!! را حتما بخونید و سوالهایی که ذهن شما رو به خود مشغول کرده و مکررا ازمن پرسیده می شود پاسخ را دریابید...
http://www.shabnam.blogfa.com/post-150.aspx
.
.
.
ياس بوي مهرباني مي دهد
بوی یار آسمانی می دهد...........
.
هر کي خوابه خوش به حالش...
ما به بيداري دچاريم...
باشد که باز بینم دیدار آشنا را !!!!
من از قبيله ي گمشدگانم...
الهی راز دل با تو چه گویم که تو خود راز دلی...
دانه و لانه و بال و پرو پرواز دلی...
امشب اي ماه به درد دل من تسکيني.....
آخر اي ماه تو هم درد من مسکيني...
مي نويسم يادگاري تا بماند روزگاري ... گر نبودم روزگاري اين بماند يادگاري........
اين روزها كه مي گذرد دیگر نه این روزها آن روزهاست و نه من آنم که بودم...
بگذار ساده تر بگویم...
روز ها میگذرند لحظه ها از پی هم میتازند
و گذشت ایام , چون چروکی است که برچهره من میماند...
روزها میگذرند , که سکوتی ممتد برلبم میرقصد...
قصه هایی که ز دل می آیند زیرسنگینی این بارسکوت بی صدا میمیرند...
حقیقتا دل انسان كويري آسماني است و به همين جهت به خدا نزديكتر است ، ايمان ناب را نه عبوس و ظاهر بين ، كه ژرف و عرفاني ، در متن جان خود جا داده است...
كوير صبور است و بي ادعا ، اميدوار و پر تلاش ؛ همه شبهايش شب قدر است
و همه روزهايش سر شار از تلاش و ناآرامي در جستجوي آرامش پايدار...
خدايا ! بيدارم کن، بال پروازم بخش......
اين هم دسته گل تقديم شما
