"به من ساقي امشب دوايي بده...

به ترياق مي كيميايي بده"...

از عمر نمي دانم که چه باقی مانده است... و چقدر راه تا خدا مانده است...

نمي دانم .....

نمي دانم از دوست شدن تا دوست ماندن با خدا چقدر راه است؟

و از خواستن تا توانستن چقدر ...؟

از من تا گورستان جقدر فاصله باقى است؟ تا این بار سنگین تن را بر زمین بگذارم...

من كه حتي در مقدمه زندگي هم نيستم پس راههاي نرفته چقدر است و مقصد کحاست ؟

بگذريم ... این روزها پرم از این حرف ها و دل نگفته ها..... و ... و از اين نوع هذيان ها........

انگار...

 انگار آدمها يك جايي تمام مي شوند ... حتي اگر خودشان نفهمند... و به زندگي يك طوري نگاه مي كنند انگار خيلي وقت پيش پايان يافته ... غافل از اينكه انسان تمام شدني نيست .... زندگي باقي است همچون جوي خروشان پيش مي تازد تا افق هاي بي كران.....

یادم باشد سنجاقك های سبز قهر كرده.....

و از اینجا رفته اند ...... باید سنجاقك ها را پیدا كنم........

یادم باشد معجزه قاصدكها را باور داشته باشم...

مي دانم خورشيد بدون من هم طلوع خواهد كرد.............

روزي كه ديگر نباشم و اثري از من باقي نماند... مي دانم

تذكري براي خودم :

-.- یادم باشد....

يادم باشد سنگ خيلي تنهاست ... يادم باشد بايد با سنگ هم لطيف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند...

-.- يادم باشد پاكي كودكيم را از دست ندهم...

-.- يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام...

 نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان….

-.- الهي! ياري ام کن تا همیشه یادم بماند که تو با من هستی و حتی در دشواري ها و سختی هاي روزگار یار و ياروم می مانی همان گونه که همیشه بوده ای... و احساست كردم...

خدايا شكر مي كنم كه تو را دارم...

در لحظه هاي سخت تنهايي مرا درياب................ 

پي نوشت :

-.- دوست عزيز و بزرگوار عكاس گرامي بحثي در باب درد دل هاي حضرت علي (ع) با چاه شروع کردند  دوستاني که مايل هستند در اين بحث و گفتگو شركت كنند اينجا را كليك كنند.

-.- «رؤیای سرزمین من»، سخنان دردمندانه مجید مجیدی ... عجيب دلنشين بود و واقع بينانه

-.- نمي دونم كي مي خواد اين مشكلات هر روزه بلاگفا تموم شه.....